Του Πλοιάρχου (Μ) (ε.α.) Ματθαίου Δημητρίου ΠΝ

 

Τη Δευτέρα 20-12-21, εκμεταλλευόμενοι τη σχετική βελτίωση του καιρού, πραγματοποιήσαμε μικρή έξοδο, παρά θίν’ αλός, στην περιοχή της Βούλας.
Μετά ένα ωραίο περίπατο καταλήξαμε σε καφετέρια/εστιατόριο της περιοχής. Καθίσαμε σε εξωτερικό χώρο, αμετανόητος καπνιστής γαρ, η ύπαρξη όμως πολλών «μανιταριών», θερμαστρών δηλαδή με φιάλη υγραερίου, με έκανε να πιστέψω ότι θα μετρίαζε το σχετικό κρυάκι της ημέρας και την γκρίνια συζύγου και μιας φίλης ότι αυτές θα κρυώνουν για να καπνίζω εγώ. Στην παράκλησή μου προς τον σερβιτόρο να ανάψει την πιο κοντινή προς το τραπέζι μας θερμάστρα η απάντηση ήταν: «Δυστυχώς δεν λειτουργούν διότι δεν έχουν φιάλες»! Ο τιμοκατάλογος όμως, με τις αρκετά τσουχτερές τιμές, λειτουργούσε στην εντέλεια.

Την επομένη πήγα στον κρεοπώλη μου, στο Χαλάνδρι, για «ανθράκευση» λόγω των ημερών. Στο κατάστημα, λόγω της COVID-19 επιτρέπεται να εισέρχονται μόνο δύο άτομα. Εξω από το κατάστημα υπήρχαν δύο «μανιτάρια» αναμμένα, για να μην κρυώνουν οι πελάτες, που περίμεναν υπομονετικά τη σειρά τους για να εισέλθουν!

Είχε καμιά υποχρέωση ο Δημητράκης να βάλει θερμάστρες; Οχι. Είναι όμως σωστός επαγγελματίας και σέβεται και υπολογίζει τους πελάτες του. Γι’ αυτό και περιμένουν στην ουρά για να εξυπηρετηθούν, σε αντίθεση με την καφετέρια της Βούλας. Είμαι βέβαιος ότι οι πελάτες του Δημητράκη δεν θα τον εγκαταλείψουν ποτέ, γιατί το αξίζει. Πολύ αμφιβάλλω αν η καφετέρια της Βούλας θα έχει την ίδια τύχη.