Του Αντιναυάρχου (εα) Κώστα Βουλγαράκη ΠΝ
Κάποτε, όταν υπηρετούσα ως Ύπαρχος σε μια μεγάλη Μονάδα, συμμετείχαμε σε μια επίπονη και πολυήμερη αποστολή εν πλω!! Καιρικές συνθήκες άσχημες, συνεχής επιχειρησιακή ένταση ετοιμότητας, συναγερμοί, καθώς και πολλά αναμενόμενα και μη, προβλήματα κάθε μορφής ….. και όλα τ’ άλλα γνωστά (σε ορισμένους)!!
Σαν Ύπαρχος και σύμφωνα με το ρόλο μου, έπρεπε να κρατήσω το καράβι στο επίπεδο του, στην αποστολή του, στην κατάσταση του ….. κλπ-κλπ (πάλι γνωστά σε ορισμένους)!!
Παρά την καταπόνηση λοιπόν του χάλυβα και της σάρκας του πλοίου, το πλοίο μας, έπρεπε να αντέξει, να κρατηθεί εκεί που πρέπει ….. και να μη καταρρεύσει, ούτε καν να διολισθήσει κατ’ ελάχιστο!!
Έτσι, μεταξύ άλλων, απαιτούσα όπως, η πρωινή αντικατάσταση των βαρδιών, να γίνεται οργανωμένα, συντεταγμένα και ελεγχόμενα …… με κλήση στο επίστεγο και επιθεώρηση, είτε από τον Αξιωματικό Φυλακής Γεφύρας, είτε από εμένα τον ίδιο (οδηγίες, συστάσεις, αλλά και ξύρισμα, καθαριότητα, εμφάνιση στολής εργασίας,κλπ)!! Αυτό δημιούργησε δυσαρέσκεια και αντιδράσεις, από τους παραδοσιακά «σεσημασμένους συνδικαλιστολάτρες» …….. άχα, αχ-αχ!!
Γιατί ?????? (για γέλια βέβαια)
Μα γιατί, ποτέ δεν κατάλαβαν, ούτε το γατί, ούτε και τι συμβαίνει!!
Δεν κατάλαβαν δηλαδή, ότι ….. με αφορμή, με πρόφαση, οποιασδήποτε δυσχέρειας, έκτακτου συμβάντος, φουρτούνας ή καύσωνας, πολέμου ή ειρήνης, εν όρμω ή εν πλω …… ένα Πολεμικό Πλοίο δεν πρέπει να χάνει ΠΟΤΕ και ΠΟΥΘΕΝΑ την ταυτότητα του!!
Με την κίνηση μου αυτή, ζητούσα και ήθελα να δείξω, ότι, πέραν της αυτονόητης επιχειρησιακής εγρήγορσης και ετοιμότητας, δεν πρέπει να ατονήσουν, δεν πρέπει επ’ ουδενί να υποβαθμιστούν …… η οργάνωση, η τάξη και η πειθαρχία του πληρώματος, σύμφωνα με τους Κανονισμούς …..
…….. διότι, διότι-διότι, ένα συγκροτημένο στρατιωτικό τμήμα (κοινωνία), ΟΤΑΝ χάσει την οργάνωση, την τάξη και την πειθαρχία της, όταν πάψει ή επιλέγει από μόνο του, τι και ποιους Κανόνες θα ακολουθεί ή (γαμώ το) αν αφήσει τα γεγονότα να το σέρνουν και να το καθοδηγούν …… τότε αυτό γίνεται μπουλούκι, γίνεται ασκέρι, που είναι επιρρεπές στα πάντα …… και σταδιακά, θα χάσει όλους τους στόχους του και τις προτεραιότητες του, που εδώ ασφαλώς και ήταν πρωτίστως, η επιχειρησιακή ετοιμότητα μας!!
Βέβαια, όταν έφτασαν στο σημείο να με παρακάμψουν και να πάνε απ’ ευθείας στον Μεγάλο ….. άμεσα έφυγαν τρέχοντας, για να βρούνε μωρομάντηλα να σκουπιστούνε και να ξεβρομίσουν!!
Να τα θυμάσαι να γελάς και να κλαις !!!
Είπα αυτή τη Ναυτική Ιστορία, διότι με τρόμο και απελπισία βλέπω ….. η Χώρα να μην έχει Ύπαρχο, ούτε και Μεγάλο, που να έχουν όραμα, στόχους, αλλά και την ανάλογη αποφασιστικότητα να τους πετύχουν ….. με κάθε προσωπικό κόστος στην «εικόνα» τους!!
Η Πατρίδα μας –εδώ και δεκαετίες- μετατρέπεται σε μια «Χώρα βουρ γιουρούσι, όλοι μαζί μπουλούκι»!!
Γίνεται μια αναποδιά, συμβαίνει κάτι έκτακτο, αντιμετωπίζει μια μεγάλη δυσκολία …… και ξαφνικά ΟΛΑ, το μυαλό, η καρδιά, το στομάχι μας και κάθε κύτταρο μας …… γίνονται αυτόματα «μονοθεματικά»!!
Ξεχνιούνται και εγκαταλείπονται τα πάντα-όλα, σαν να μην υπάρχουν, σαν να μην χρειάζονται, σαν να μην είναι εδώ και σαν να μην τα ξαναβρούμε αύριο μπροστά μας!!!
Και αυτό –που να πάρει και να σηκώσει- είναι διότι ΟΛΟΙ ασχολούνται με ΟΛΑ, «τώρα που γυρνάει» (και θα φανούμε και μεις, να πουλήσουμε ηρωιλίκι)!!
Με κομμένη την ανάσα, νιώθουν όλοι έκπληκτοι, σαστισμένοι, παγωμένοι, πηγμένοι, μπροστά στο «γεγονός», αδύναμοι να διατηρήσουν την ψυχραιμία, την ευστάθεια και την πορεία του πλοίου!!
Δηλαδή, μπροστά στο «Γεγονός», το πλοίο μπάζει από παντού ….. ακυβέρνητο και αυτοί, το μόνο που σκέπτονται, από την πρώτη στιγμή ….. είναι πόσο θα τους κοστίσει, στην εικόνα τους!!
Δεν έχουν μάθει δηλαδή :
Ότι αν θα πιάσει φωτιά, το διαμέρισμα ενός Πλοίου, τότε με το πρόβλημα θα πρέπει να ασχοληθεί ΜΟΝΟ το άγημα πυρκαγιά ……. και ΟΛΟΙ οι άλλοι, πρέπει και επιβάλλεται, είναι απόλυτη ανάγκη, να μείνουν στις θέσεις τους, να παραμείνουν αυστηρά προσηλωμένοι στο έργο και στο καθήκον τους …… διότι το έρμο το Καράβι, θα πρέπει να έχει πάντα και πλήρωμα στη Γέφυρα να το οδηγεί και πλήρωμα στις μηχανές να το κρατάνε ζωντανό …. και μάγειρα να μαγειρέψει!!! Και μάγειρα γαμώ το και αποθηκάριο και χειριστή ραντάρ και τον Πυροβολητή στη θέση του, μη τύχει και χρειαστεί ….. την ώρα αυτή τη δύσκολη!!!
Δεν καταλαβαίνουν ότι …… ότι διολισθήσει, ότι κατολισθήσει και ότι απαξιωθεί –για οποιοδήποτε λόγο- δύσκολα ή ποτέ, δεν επανέρχεται ξανά στη θέση του!!
Δεν αντιλαμβάνονται ότι, η Τάξη είναι που δημιουργεί ηρεμία, η Οργάνωση τροφοδοτεί απρόσκοπτα την καθημερινότητα και η Πειθαρχία την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα!!
Και μέσα σ’ όλα αυτά ….. έχουμε πάντα τους σαχλαμάρες Κομματικούς – Πολιτικούς – Συνδικαλιστές και κάθε άλλον πaπάρα, να μας τα πρήζει, με άστοχες, άκαιρες και ανόητες κορώνες, αντιπαράθεσης και κάθε λογής σαχλαμάρες!!
Αυτό μπορούνε οι άχρηστοι, αυτό κάνουνε (απλά για να φανούνε ότι είναι παρόντες)!!
Τι να πω ……!???
Βλέπω το παρελθόν και θαυμάζω ….. την υπομονή μου!!
Βλέπω το μέλλον ….. και τρομάζω !!
